Mapy przeznaczeń i swobodny kursor jako odrębna gramatyka nawigacji. Ważniejsza od samego układu graficznego jest możliwość wyboru miejsca w obrębie rozpoznawalnego uniwersum.
GDC 2016: David Candland ↗Research i eksperymenty nad interfejsami, które są częścią świata. Trzy odrębne demonstratory 3D: VESPER, ORRERY i MYCELIUM.
Projekt przestaje przypominać typową aplikację dopiero wtedy, gdy perspektywa i ruch zmieniają sposób eksplorowania treści. Gry oferują kilka odmiennych mechanizmów: mapę jako terytorium, interfejs istniejący w fikcji, przestrzeń jako system nawigacji oraz świat reagujący na gesty. To różne zjawiska, nie „motywy graficzne”.
Mapy przeznaczeń i swobodny kursor jako odrębna gramatyka nawigacji. Ważniejsza od samego układu graficznego jest możliwość wyboru miejsca w obrębie rozpoznawalnego uniwersum.
GDC 2016: David Candland ↗Interfejs diegetyczny zaprojektowany jako urządzenie istniejące w świecie. To mocny punkt odniesienia dla terminali stacji VESPER, ale też lekcja ryzyka nadmiernej złożoności i czytelności.
Design Notes / RSI ↗Hologramy i mapy przedstawiane jako część świata. W remaku świadomie podkreślono płynną eksplorację bez zbędnych ekranów ładowania.
EA, 2023 ↗Mapa galaktyki to nie tylko plik informacji. Pozwala obserwować pozycje w przestrzeni i wybierać kierunek podróży. Twórcy aktualizowali jej ergonomię i precyzję sterowania.
Hello Games, Atlas Rises ↗Case study opisuje rzeczywiste etapy budowy wielopomieszczeniowego muzeum webowego w Blenderze i Three.js oraz testowanie na sprzęcie o różnej wydajności.
Codrops, 2025 ↗Przykład przenikania przestrzeni fizycznej i wirtualnej w doświadczeniu WebXR, którego celem jest obecność i działanie w środowisku.
Lusion / Meta / Phoria ↗Niemożliwe do prostego zastąpienia CSS-em, złożone struktury przestrzenne skompresowane do efektywnego formatu WebGL. Istotna lekcja pipeline'u.
Lusion, case study ↗Ruch kamery i płynna narracja 3D mogą zastąpić standardowe przełączanie widoków. Nie wystarczają jednak, jeśli użytkownik nie ma realnej sprawczości.
Codrops, 2025 ↗Wypowiedź niezależnego twórcy gry pokazuje, że „diegetyczny” nie oznacza automatycznie bardziej czytelny. Ważna jest proporcja między fikcją a dostępnością.
Unreal Engine, wywiad ↗


| Mechanizm | VESPER | ORRERY | MYCELIUM |
|---|---|---|---|
| Architektura | Monumentalny korytarz i trzy sektory | Układ ciał niebieskich | Biomorfologiczny ogród 3D |
| Ruch | WASD, swobodny obrót i skoki | Orbitowanie i zoom | Swobodny ruch i rozglądanie |
| Sprawczość | Eksploracja przejść | Wybór punktu podróży | Tworzenie obiektów |
| Cel wizualny | Skala i obecność | Orientacja w przestrzeni | Środowisko reagujące na gest |
Obsidian, polerowany metal, mineralne powierzchnie i światło emitowane przez obiekty. Nie symulujemy fotorealistycznych materiałów PBR; zamiast tego stosujemy autorski shader z proceduralnym oświetleniem.
Środowisko posiada prawdziwe współrzędne 3D, perspektywę, głębię i kamerę. W przeciwieństwie do poprzedniego demonstratora nie jest zestawem pełnoekranowych sekcji.
Ruch kamery, WASD, skoki do lokalizacji, wybór świata, obrót i odległość, wzrost przestrzennych obiektów. Stany są symulowane w przeglądarce, bez backendu.
| Sprawdzone | Składnia JavaScript, integralność lokalnych odnośników, fizycznie istniejąca geometria 3D w trzech odrębnych scenach, offline rendering tej geometrii w VTK, poprawność struktury gotowych plików. |
| Niepotwierdzone | Pełny rendering WebGL w docelowej przeglądarce, rzeczywista liczba FPS na różnych GPU, zachowanie wszystkich interakcji po wdrożeniu oraz subiektywny efekt wow w testach odbiorców. |
| Ograniczenie | Chromium w udostępnionym środowisku blokuje kontekst WebGL. Podglądy geometrii z VTK pochodzą z tych samych obiektów, ale nie stanowią zdjęć z działającej przeglądarki. |
| Skala jakości | To interaktywne studium, nie gra AAA. Bez wysokiej jakości modeli, materiałów PBR i zaawansowanego postprocessingu nie należy deklarować fotorealistycznej oprawy. |